Knikker

De Duitsers zijn het meest romantische volk op aarde. Ik praat nu niet over de huis-tuin-en-keuken romantiek, zoals wij die als Nederlanders opvatten: roze rozen op Valentijnsdag – die rode waren echt twee keer zo duur schat! – of een candlelight dinner bij ´Van der Valk´ met voor deze gelegenheid een stukje passievrucht op de appelmoes. Ook met sex met een broeierige Italiaan op een piepend lits-jumeaux in Parijs heeft het niets te maken.

´Romantik´ zit Duitsers in het bloed. Het is een onbestemd verlangen. Een vlucht uit de grauwe werkelijkheid. Een terugkeer naar de natuur. Een ´Leidenschaft´ naar een staat van universele eenheid waarin de kracht van een scheppende fantasie centraal staat. Je kunt het het beste samenvatten onder: Een melancholie die zijn weerga niet kent en waarin iedere Duitser zich regelmatig en met graagte in onderdompelt. Zo ook mijn man.

In onze huwelijksnacht – Leidenschaft naar een staat van universele eenheid – stond er in het hoekje van onze slaapkamer – vlucht uit de grauwe werkelijkheid – een liefdevol door hem zelf beschilderd houten doosje – scheppende fantasie – met een stuk of twintig krekels – terugkeer naar de natuur. Niets maakt mij zo gelukkig als het getsjirp van krekels op een zwoele zomeravond in bijvoorbeeld Sienna. Dat wist mijn man. Hij vindt het zelfs hartroerend dat ik zo van dit getsjirp houd – melancholie die zijn weerga niet kent.

Mijn liefde voor dit geluid heeft echter vooral een praktische grond. Wat namelijk bijna niemand weet en mijn man al helemaal niet: Door het tellen van het aantal tsjirpen van een krekel kun je berekenen wat de temperatuur is. Het is supereenvoudig: Je telt hoe vaak de krekel in een minuut tsjirpt, daar trek je 40 vanaf, vervolgens deel je dit getal door 7 en telt er daarna weer 10 bij op. Dan heb je de temperatuur in graden Celsius. Het is echt ontzettend handig; na een luttele zestig seconden tsjirpen tellen in Sienna weet je: ´O, het is 21 graden en de nacht is nog jong. Laat ik toch maar vragen of mijn man een truitje voor mij in zijn cameratas propt.` Je komt nooit meer voor verrassingen te staan!

Ook in onze huwelijksnacht kwam deze kennis me goed van pas. De liefdevol opgesloten krekels vertelden me dat het in onze kamer op het ´Gutschloss´ 28 graden was. Nu wist ik tenminste dat ik me met een gerust hart helemaal kon uitkleden.

Als huwelijkscadeau heb ik mijn man de volgende ochtend een knikker gegeven. Het ronde transparante bolletje stelt het heelal voor. Daarin omstrengelen een rood en een groen lijntje zich. Dat zijn wij. Hij vindt het nog steeds het mooiste cadeau, dat hij ooit gekregen heeft.

Advertenties

Graag je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s