A voice from heaven

´Lieve vrienden, het doet me deugd met jullie via Twitter in contact te treden. Dank jullie wel voor jullie vriendelijke berichten. Ik zegen jullie uit het diepst van mijn hart.´ Dit was de eerste Tweet die de Paus vorig jaar de wereld instuurde. Het zorgde voor tranen in mijn ogen. Nu huil ik wel vaker in de donkere dagen voor Kerst. Bij de eerste keer ´The Voice Kids´ moest ik naar de concealer grijpen. Mijn foundation zou weliswaar ook voldoende zijn geweest om de rode vlekken in mijn gezicht te bedekken, maar deze was op. Lees verder

Dood en begraven

´Een vliegtuig stort neer, precies op de Nederlands-Duitse grens. Waar worden de overlevenden begraven?`

Dit grapje uit mijn lagere schooltijd spookt al weken door mijn hoofd. Ik leef en hoef gelukkig nog niet begraven te worden. Vorig jaar zomer leefde ik ook, maar kwam het tot dan toen volstrekt abstracte idee ´begraven´ ineens dichtbij. Mijn hart functioneerde niet meer zoals het hoorde te functioneren. Na mijn vraag hoe mijn leven er met de Kerst uit zou zien, nam de cardioloog een stoel en ging aan de rand van mijn bed zitten.

Lees verder